jedna kropla krwi na płatakch poranku mieniącego się czerwienią od zachodu twoich lez niewinnych zabijam ciebie i siebie przy okazji nie polaczy nas nic innego niz nienawisc madzrzejsza jest zemsta niz patrzenie w oczy wilkowi namietnemu spowitemu fioletem jasnym warg moich.
natlokiem mysli chce cie przydusic raz jeden bys nigdy nie mogl oddychac w mojej glowie pusto bez mysli a serce swoje zjadlam na kolacje i wyrzygalam.
nie mam zamiaru chowac po katach moich oczu kurwa dlaczego mi pozwalasz na nienawisc tak silna ze dlawie sie nia od poczatku do konca wszystko krwia rozmyte zmazane i nigdy wiecej nie wroci.
molestujac swoj ubytek po mozgu kawalek pustej czaszki z krwawymi pigmentami chwili sennymi marzeniami o sekundzie szczescia ktorego nie znam i za nic nie poznam nie pragne go lecz o nim marze bo jestem masochistka i sie nie wylecze z bycia pojebem do konca mojego szczeniackiego zycia.
dwie mysli zrodzone i dwie pogrzebane zasne z nimi pod ziemia i moje cialo zamilknie cisza grobowa do konca swiata razem z mysla trzecia.

wstydze sie tego co pisze ale z niczego nie musze sie tlumaczyc.